tag:blogger.com,1999:blog-55614257794360426122012-01-29T14:02:31.375+02:00οταν ενωθηκε η αληθεια με το ονειρο και τη φαντασια γεννηθηκε η…Νινα! Καλως ηρθατε στο σπιτι της!ninahttp://www.blogger.com/profile/02332937367670866320noreply@blogger.comBlogger221100tag:blogger.com,1999:blog-5561425779436042612.post-12883474449499568282012-01-29T02:16:00.010+02:002012-01-29T02:49:04.164+02:00<iframe width="560" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/9ckv6-yhnIY" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />Πριν λίγο άκουσα για πρώτη φορά αυτήν την εκτέλεση και έμεινα...για λίγο μόνο...γιατί μετά άρχισα να ταξιδεύω...<br />Τα μονοπάτια της ψυχής, ατέλειωτα, περίπλοκα, άγνωστα ως επι το πλείστον.<br />Κάνω μια απόπειρα να περπατήσω μερικά, άλλα πρωτόγνωρα άλλα παλιά γνώριμα. Επικίνδυνες πορείες.<br />Κάτι έχει αυτή η συννεφιά απόψε. Το κρύο, σαν να προσπαθεί να τρυπώσει από τις χαραμάδες. έχω κλείσει καλά, όμως κάπου κάπου σαν να ακούω ένα τικ τικ πάνω στο τζάμι που μου φέρνει αναμνήσεις από τα παιδικά μου χρόνια.<br />Και να, η πρώτη ανάμνηση. Το πρώτο ποίημα που έγραψα στο Γυμνάσιο. Σε εκείνο το σχολικό μπλε τετράδιο. Τικ τικ στο τζάμι. Χειμώνας ήταν. Δεν ήταν το πρώτο ποίημα, ήταν όμως το πρώτο σε εκείνο το τετράδιο στο Γυμνάσιο. Και μετά άλλο, μετά άλλο, μετά παύσεις, παύσεις , παύσει...και άλλο, άλλο...και μπορώ να συνεχίσω για γραμμές ατέλειωτες να γράφω παύσεις και άλλο...<br />ως αυτό που έγραψα πριν λίγες ώρες<br />ως εκείνα που μουτζούρωνα πριν λίγες ώρες<br />ως εκείνα που υποσχέθηκα ότι θα γράψω μετά από λίγες ώρες<br />μετά από λίγες μέρες<br />μετά από πολλές μέρες<br />μετά από χρόνια...<br />αν υπάρχω<br />όσο υπάρχω<br /><br />Κοντεύει δυομιση ε;<br />Κυριακή αύριο. Ποιός νοιάζεται;<br />Άλλη μια νύχτα εγώ και οι αναμνήσεις. Και εσύ φυσικά. Φυσικά.<br /><br />Απόψε η επιθυμία μου έγινες ευχή. Η ευχή μου επιθυμία. Έστρωσα ένα πορτοκαλί χαλί με κόκκινες φλέγουσες γλώσσες που μιλάνε και αγγίζουν, αγγίζουν και καίνε, καίνε και δραπετεύουν σκέψεις και αισθήσεις και όνειρα...<br />Γι' αλλη μια νύχτα θα κοιμηθώ στα όνειρα για να ξυπνήσω γεμάτη κενά, γεμάτη υπέροχα κενά που θα αναμένω να γεμίσεις, που θα γεμίσεις ακόμα και μόνο με τη σκέψη σου.<br />Η σκέψη μας. Το πανίσχυρο όπλο του ανθρώπου. Για το καλό, το κακό, το όμορφο, το άσχημο. Από εμας εξαρτάται. Τι χέρια, τι δόντια, τι μαχαίρια, τι δάκρυα, τι αισθήσεις; Σκέψη από αυτή ξεκινάμε και με αυτήν τελειώνουμε.<br />Κουράστηκα να σκέφτομαι άλλο για απόψε.<br />Είπα ήδη πολλά. Είπα...όμως τι έκανα;<br /><br /><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/JGb5IweiYG8" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5561425779436042612-1288347444949956828?l=ninase-room.blogspot.com' alt='' /></div>ninahttp://www.blogger.com/profile/02332937367670866320noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5561425779436042612.post-18786744800358738142012-01-26T01:16:00.011+02:002012-01-26T01:47:32.050+02:00<iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/NI0NFjCOw1Y" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />Είσαι ένα Καρδιοχτύπι<br />μου'χεις δώσει τα φτερά<br />κι όταν με καλύπτει λύπη<br />με σκεπάζεις με Χαρά!<br /><br />αυτό λεω εγώ! :)<br /><br />επίσης θα δανειστώ το τραγούδι που λεει ο Μιχάλης<br /><br />και μάλιστα εις διπλούν<br /><br />Κάτι τρέχει με το 2 :)<br /><br />κάτι είπα νωρίτερα, νωρίτερα λεω...<br /><br /><br /><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/Ht1vlnZTfb4" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />επίσης θα συμπληρώσω τα λόγια της Λένας, που δεν την φχαριστηθηκαμε επαρκώς την προηγούμενη φορά και λεω τώρα να κάνω μια πρέπουσα επανάληψη<br /><br /><iframe width="560" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/8QSgNM9yNjo" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br />κλείνοντας κάτι που...<br /><br />που...<br /><br />αρκεί!<br /><br /><iframe width="560" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/qWBKBkEJQRk" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5561425779436042612-1878674480035873814?l=ninase-room.blogspot.com' alt='' /></div>ninahttp://www.blogger.com/profile/02332937367670866320noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5561425779436042612.post-90785212882288758672012-01-14T01:55:00.004+02:002012-01-14T02:12:54.489+02:00<iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/6XM50McwNHI" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />To τραγούδι μπορεί να λεει για candy girl αλλά εγώ το ανέβασα για ένα candy boy, φυσικά!<br /><br />:)<br /><br />και θα ακολουθήσουν και άλλα εκείνης της εποχής :)<br /><br />και για όποιον θέλει να διαβάσει και τα λόγια ...<br /><br /><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/JywK_5bT8z0" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />Καλή ακρόαση και καλό ξημέρωμα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5561425779436042612-9078521288228875867?l=ninase-room.blogspot.com' alt='' /></div>ninahttp://www.blogger.com/profile/02332937367670866320noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5561425779436042612.post-36485355873346066972012-01-11T23:27:00.027+02:002012-01-12T00:56:23.686+02:00Οι άγγελοι τραγουδάνε. Και οι ερωτευμένοι επίσης. Πίσω από κάθε<br /><br />ανάταση, από κάθε μεράκι, μια κιθάρα περιμένει έτοιμη να πάρει τα<br /><br />λόγια και να τα ταξιδέψει από χείλη σε χείλη. Δεν είναι λίγο αυτό.<br /><br />Είναι η χαρά να δίνεις χαρά στους άλλους, είναι αυτό που μας βα-<br /><br />στάει στη ζωή. Γι΄ αυτό, κοντά στα ποιήματά μου, δοκίμασα να γρά-<br /><br />ψω και μερικά τραγούδια, χωρίς να τα υποτιμώ καθόλου. Έτσι ή αλ-<br /><br />λιώς, μιλά κανείς για τα ίδια πράγματα που αγαπά, και από κει και πέ-<br /><br />ρα το λόγο έχουν αυτοί που θα τ' ακούσουν. Λένε πως το είδος έχει<br /><br />ορισμένους κανόνες. Δεν τους ξέρω και, πάντως, δεν ενδιαφέρθηκα<br /><br />ή δεν μπόρεσα να τους ακολουθήσω. Δουλεύει ο καθένας όπως<br /><br />νοιώθει. Και η θάλασσα είναι απέραντη, τα πουλιά μυριάδες, οι ψυχές<br /><br />όσες και οι συνδυασμοί που μπορούν να γεννήσουν οι ήχοι και τα λό-<br /><br /> για, όταν ο έρωτας και το όνειρο συμβασιλεύουν.<br /><br /><br />Ήταν τα λόγια του Οδυσσέα Ελύτη που συνόδευαν τα Ρω του Έρωτα στις αρχές της δεκαετίας του εβδομήντα.<br />Απόψε, σαράντα χρόνια μετά θέλησα να μπω σε τούτο το χρόνο με μερικά ρω από εκείνα του Έρωτα...<br /><br /> <strong>ΤΟ ΤΡΙΖΟΝΙ</strong> <br /><br />Κοιμήθηκα κοιμήθηκα<br /> στου γιασεμιού την ευωδιά<br />Στων φύλλων το μουρμουρητό<br /> στων άστρων τον χρυσό γιαλό<br /><br />Οι άνθρωποι μ' αρνήθηκαν<br /> κανείς δε μου σιμώνει<br />Μόνο μου κάνει συντροφιά<br /> της νύχτας το τριζόνι:<br /><br />-Έννοια σου λέει έννοια σου<br /> κι εγώ είμαι δω κοντά σου<br />Για συντροφιά στην έγνοια σου<br /> και για παρηγοριά σου<br /><br /> Τρι και τρι τρι και τρι<br /> τι πικρή που 'ναι η ζωή<br />Τι γλυκιά και τι πικρή<br /> τρι και τρι και τρι και τρι<br /> <br />Κοιμήθηκα κοιμήθηκα<br /> στων Αρχαγγέλων τη σκιά<br />Στην ερημιά του φεγγαριού<br /> στο κυματάκι του γιαλού<br /><br /><br />Τι να 'φταιξα της μοίρας μου<br /> κι έτσι με φαρμακώνει<br />Μονάχα μου αποκρίνεται<br /> της νύχτας το τριζόνι:<br /> <br /><br />-Είμαι μικρό πολύ μικρό<br /> μα 'ναι ο Θεός μεγάλος<br />Αυτό ποτέ δε θα σ' το πω<br /> μήτε κανένας άλλος<br /><br /> Τρι και τρι τρι και τρι<br /> τι πικρή που 'ναι η ζωή<br />Τι γλυκιά και τι πικρή<br /> τρι και τρι και τρι και τρι.<br /><br /><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/GfoTu1LLt4Q" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><br /><strong>ΤΟ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ ΤΡΙΦΥΛΛΙ</strong><br /><br />Μια φορά στα χίλια χρόνια<br /> του πελάγου τα τελώνια<br />Μες στα σκοτεινά τα φύκια<br /> μες στα πράσινα χαλίκια<br />Το φυτεύουνε και βγαίνει<br /> πριν ο ήλιος ανατείλει<br />Το μαγεύουνε και βγαίνει<br /> το θαλασσινό τριφύλλι<br /><br />Κι όποιος το 'βρει δεν πεθαίνει<br /> κι όποιος το 'βρει δεν πεθαίνει<br /><br />Μια φορά στα χίλια χρόνια<br /> κελαηδούν αλλιώς τ' αηδόνια<br />Δε γελάνε μήτε κλαίνε<br /> μόνο λένε μόνο λένε:<br />-Μια φορά στα χίλια χρόνια<br /> γίνεται η αγάπη αιώνια<br />Να 'χεις τύχη να 'χεις τύχη<br /> κι η χρονιά να σου πετύχει<br />Κι από τ' ουρανού τα μέρη<br /> την αγάπη να σου φέρει<br /><br />Το θαλασσινό τριφύλλι<br /> ποιος θα βρει να μου το στείλει<br />Ποιος θα βρει να μου το στείλει<br /> το θαλασσινό τριφύλλι.<br /><br /><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/IoW0Um1kgw4" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /> <br /> <strong>Η ΠΟΔΗΛΑΤΙΣΣΑ</strong><br /><br />Το δρόμο πλάι στη θάλασσα περπάτησα<br /> που' κανε κάθε μέρα η ποδηλάτισσα<br /> <br /><br />Βρήκα τα φρούτα που 'χε το πανέρι της<br /> το δαχτυλίδι που 'πεσε απ' το χέρι της<br /> <br /><br />Βρήκα το κουδουνάκι και το σάλι της<br /> τις ρόδες το τιμόνι το πεντάλι της<br /><br /> <br />Βρήκα τη ζώνη της βρήκα σε μιαν άκρη<br /> μια πέτρα διάφανη που 'μοιαζε με δάκρυ<br /> <br /><br />Τα μάζεψα ένα ένα και τα κράτησα<br /> κι έλεγα που 'ναι που 'ναι η ποδηλάτισσα<br /> <br /><br />Την είδα να περνά πάνω απ' τα κύματα<br /> την άλλη μέρα πάνω από τα μνήματα<br /> <br /><br />Την τρίτη νύχτωσ' έχασα τ' αχνάρια της<br /> στους ουρανούς άναψαν τα φανάρια της.<br /><br /><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/v5eDmR8L75A" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /> <br /><strong>ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ</strong><br /><br />Έπεσα για να κολυμπήσω<br /> κι άφησα την καρδιά μου πίσω<br /><br />Άφησα την καρδιά μου χάμω<br /> σαν το κοχύλι μες στην άμμο<br /><br />Πέρασαν όλες οι κοπέλες<br /> με τα μαγιό και τις ομπρέλες<br /><br /> Ύστερα πέρασαν οι φίλοι<br /> κανείς δε βρήκε το κοχύλι<br /><br /> Χρόνους και χρόνους κολυμπάω<br /> που να 'ν' η αγάπη για να πάω<br /><br /> Έφαγε η θάλασσα το βράχο<br /> κι έμεινε το νησί μονάχο.<br /><br /><br /><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/7pUvKDkMVGU" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><strong> ΕΧΕΙ ΚΙ Ο ΦΤΩΧΟΣ ΠΟΥΛΙ</strong><br /><br />Να 'χεις στόλους και βαπόρια<br /> και πλεούμενα πελώρια<br /><br />Με το δένε και το λύνε<br /> λίγο βέβαια δεν είναι<br /><br />Όμως της ζωής το αλάτι<br /> βρίσκεται μες στο κρεβάτι<br /><br />Μια μονάχα μες στις δέκα<br /> να 'ναι αληθινή γυναίκα<br /><br />Και τα τέτοια δεν τα θέλει<br /> κύριε Γιώργο κύριε Τέλη<br /><br />Μάθετέ το είναι καιρός<br /> ίδια τα 'δωκε ο Θεός<br /><br />Τι λιγάκι τι πολύ<br /> έχει κι ο φτωχός πουλί.<br /><br /><iframe width="560" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/0zNP5aH99Ew" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><br /><br />Αυτά τα όμορφα αλλά και τα νόστιμα από τον μεγάλο Ελύτη.<br />Όμως δεν θα σταματήσω εδώ, θα συνεχίσω λίγο ακόμα για να σταθώ καλύτερα στο επόμενο που μιλάει για το καλοκαίρι για όσα πήρε αλλά και για όσα μας έφερε...<br /><br /><br /><strong>ΟΛΑ ΤΑ ΠΗΡΕ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ</strong><br /><br />Όλα τα πήρε το καλοκαίρι<br /> τ' άγριο μαλλί σου στην τρικυμία<br /> το ραντεβού μας η ώρα μία<br />Όλα τα πήρε το καλοκαίρι<br /> τα μαύρα μάτια σου το μαντίλι<br /> την εκκλησούλα με το καντήλι<br />Όλα τα πήρε το καλοκαίρι<br /> κι εμάς τους δύο χέρι με χέρι<br /><br /> <br />Όλα τα πήρε το καλοκαίρι<br /> με τα μισόλογα τα σβησμένα<br /> τα καραβόπανα τα σχισμένα<br />Μες στις αφρόσκονες και τα φύκια<br /> όλα τα πήρε τα πήγε πέρα<br /> τους όρκους που έτρεμαν στον αέρα<br />Όλα τα πήρε το καλοκαίρι<br /> κι εμάς τους δύο χέρι με χέρι.<br /><br /><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/1s1Z8i-e4hs" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><br />και επειδή Νίνα δύσκολα περιορίζεται, ακόμα και αν αυτά είναι τα υπέροχα Ρω του Έρωτα, προχωράω λίγο πιο πέρα και λίγο μα τόσο δα λιγάκι πίσω στην απεραντοσύνη του χρόνου για να ακούσουμε Σαπφώ μέσα από τις λέξεις του Ελύτη.<br /><br />Καλή Χρονιά!<br /><br /><br /><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/XcqQVw08Uws" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5561425779436042612-3648535587334606697?l=ninase-room.blogspot.com' alt='' /></div>ninahttp://www.blogger.com/profile/02332937367670866320noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5561425779436042612.post-9246358327806789562011-12-31T19:30:00.010+02:002012-01-09T01:27:32.390+02:00Έτσι άλλο ένα έτος φεύγει απόψε και ένα νέο έρχεται.<br />Πως έτσι; Μα με τον τρόπο που ήρθε παίρνοντας τη θέση του προηγούμενου.<br />Το έχω ξαναπεί στο παρελθόν, κανένας χρόνος δεν έρχεται και κανένας δεν φεύγει. Εμείς κινούμαστε, μετακινούμαστε και θέλουμε να δίνουμε στο χρόνο, στα αντικείμενα αλλά και στους ανθρώπους γύρω μας την αίσθηση της κίνησης. Όλα είναι εδώ και ταυτοχρόνως απόντα.<br />Ερχόμαστε και φεύγουμε με τη μορφή συσχετισμού.<br />Καλά, δεν θα το βαρύνω άλλο παραμονές Πρωτοχρονιάς, ακόμα και αν αυτό ουσιαστικά δεν σημαίνει τίποτα.<br /><br />Παρά ταύτα, νιώθω την ανάγκη να από-λογηθώ.<br />Σε όσους πλήγωσα αλλά και από όσους πληγώθηκα.<br />Σε όσους πλήγωσα νομίζω ότι είναι κατανοητό.<br />Από όσους πληγώθηκα, να το εξηγήσω λίγο.<br /><br />Χρωστάω μια συγγνώμη, μια μεγάλη συγγνώμη σε αυτούς που με πλήγωσαν γιατί με τη σειρά μου ή και κατά προτεραιότητα τους πλήγωσα κι εγώ.<br />Βλέπεις όλα τα πράγματα είναι δούναι και λαβείν. Σε μια συσχέτιση πληγώνεις και πληγώνεσαι. Αγαπάς και αγαπιέσαι. Νιώθεις και νιώθεσαι. Στον ιδιαίτερο βαθμό που μπορεί να το κάνει κάποιος, με τον δικό του τρόπο, στον δικό του τόνο.<br /><br />Ζητώ συγγνώμη που αγάπησα όποιον αγάπησα περισσότερο από όσο μπορούσε να το αντέξει, περισσότερο από όσο άντεχε να το νιώσει, μακρύτερα από την απόσταση που μπόρεσε να δει.<br />Ζητώ συγγνώμη που δεν μπόρεσα πάντα να ευθυγραμμιστώ με το λιγότερο που πιθανότατα ζητούσε, με το ελάχιστα ή το καθόλου. Συγγνώμη για τις φορές που δεν μπόρεσα να κατανοήσω.<br />Ζητώ συγγνώμη για όσες φορές βολεύτηκα στο καθόλου ή στο μερικώς.<br />Που δεν διαμαρτυρήθηκα. Που έζησα στην διακριτικότητα. Συγγνώμη που κρύφτηκα, και που έκρυψα πράγματα που ούρλιαζαν μέσα μου να ξεχυθούν στον ορίζοντα, να κατακτήσουν τον ήλιο.<br /><br />Νιώθω την αγάπη μέσα μου και γύρω μου. <br />Αυτή η χρονιά που φεύγει εκτός των όσων πήρε μου έφερε μια αγάπη ανέλπιστη. Μια αγάπη που κλείνω τα μάτια και ονειρεύομαι και φαντάζομαι και περιμένω…περιμένω την περαιτέρω άνθισή της…οραματίζομαι…και νιώθω ευλογημένη μέχρι τα έγκατα της ψυχής μου…και αυτό και μόνο μου φτάνει…<br /><br />Κι ένα μεγάλο ευχαριστώ, σε όσους και για όσο κατάφεραν να με αντέξουν και με αντέχουν, στο μέτρο που μπόρεσαν, μπορούν ή θα μπορέσουν. <br />Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους εσάς που με αντέξατε και που σταθήκατε παρέα μου, με τον τρόπο του ο καθένας, στην ομολογουμένως δύσκολη χρονιά που απόψε φεύγει.<br /><br />Υγεία να ευχηθώ για όλους μας για το νέο έτος και εσωτερική πληρότητα που έρχεται με την κατανόηση του εαυτού μας και κατ’ επέκταση των αναγκών των άλλων, της ανάγκης τους εμείς να τους κατανοήσουμε πρώτοι, και όχι εκείνοι εμάς, όλα τα άλλα λίγο ως πολύ τα βολεύουμε και βολευόμαστε.<br /><br />Την Αγάπη μου!<br /><br /><br /><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/blQ0TP4nuIY" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />κάπως έτσι...<br /><br />και...<br /><br />p.s.: Ι'm happy I love You! :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5561425779436042612-924635832780678956?l=ninase-room.blogspot.com' alt='' /></div>ninahttp://www.blogger.com/profile/02332937367670866320noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5561425779436042612.post-572222338706058382011-12-29T19:46:00.006+02:002011-12-29T19:57:35.579+02:00Έχεις κρατήσει ποτέ τον άνεμο στην παλάμη; <br />Να στριφογυρίζει εκεί, να δημιουργεί μικροσκοπικούς ανεμοστρόβιλους και να σου γαργαλάει τα δάχτυλα;<br /><br />Έχεις κρύψει ποτέ τον ήλιο στην καρδιά; Να χαμογελάει και να φλέγεσαι;<br /><br />Έχουν αναβλύσει ποτέ καταρράχτες από τα μάτια σου; <br />κι ύστερα να ξεχύνονται ως χείμαρροι στα μάγουλα, στα χείλη, στο λαιμό, στο στήθος σου;<br />Και μετά …να πέφτουν ως βροχή στα γόνατά σου;<br /><br />Έτσι νιώθω κάθε φορά που η σιωπή σου με φιλάει …<br /><br /><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/pjbbTM3qCsI" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5561425779436042612-57222233870605838?l=ninase-room.blogspot.com' alt='' /></div>ninahttp://www.blogger.com/profile/02332937367670866320noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5561425779436042612.post-45502508752983709112011-12-29T00:17:00.006+02:002011-12-29T00:26:11.903+02:00Είναι λίγες ώρες που είδα το μήνυμα σου. <br />Δεν θέλω να σου μιλήσω αλλού, τούτος ο τόπος είναι ο τόπος της καρδιάς μου κι εδώ μιλώ για τις χαρές και τις λύπες μου. <br />Τώρα ούτε χαίρομαι ούτε λυπάμαι. <br />Το κοιτάζω και βλέπω το λευκό του χρώμα να λευκαίνει κι άλλο και να χάνεται μπροστά από τα μάτια μου. <br />Τόσο καιρό μετά, περίμενα να μην ασχολείσαι καθόλου πια μαζί μου και όμως, με στεναχωρεί να βλέπω ότι κάτι σε πλήγωσε. Τώρα, γιατί τώρα; <br /><br />Ένα βέλος, σίγουρα ένα βέλος ήταν. <br />Σαν να σε βλέπω να το πιάνεις αποφασιστικά να το τραβάς με δύναμη και να μου το ρίχνεις. Πέρασε δίπλα μου. Το είδα να καρφώνεται ξυστά δίπλα από το μάγουλο μου γύρισα και το είδα μια ανάσα απόσταση καρφωμένο στον τοίχο. <br /><br />Δεν θέλω να πονάς. <br />Πάντα ήθελα να είσαι ευτυχισμένος. <br />Ήταν τα τελευταία μου λόγια. Θυμάσαι;<br /><br />Θέλω να είσαι ευτυχισμένος.<br />Θέλω να γίνεις ευτυχισμένος.<br /><br /><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/fyTfbtZeGeU" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />Το θυμάσαι αυτό το τραγούδι; Έχουν αλλάξει τόσα πολλά από τότε…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5561425779436042612-4550250875298370911?l=ninase-room.blogspot.com' alt='' /></div>ninahttp://www.blogger.com/profile/02332937367670866320noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5561425779436042612.post-8861088851322068072011-12-27T18:03:00.007+02:002011-12-27T18:08:08.561+02:00<iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/41s0ThgjQvQ" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />Oh yeah...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5561425779436042612-886108885132206807?l=ninase-room.blogspot.com' alt='' /></div>ninahttp://www.blogger.com/profile/02332937367670866320noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5561425779436042612.post-44334390768971674872011-12-27T12:19:00.004+02:002011-12-27T12:25:37.871+02:00Μιλούσα με φίλη<br />μου λεει: Βαριέμαι...<br />Την κοιτάω καλά<br />Μου ξαναλέει: Βαριέμαι Θανάσιμα<br />Της απαντώ: Να χαίρεσαι που έχεις την πολυτέλεια να βαριέσαι<br /><br />Κοιμάμαι απλά για να ξυπνήσω, παραπονέθηκε<br />Να χαίρεσαι που ξέρεις ότι θα ξυπνήσεις!<br /><br />Καλημέρα σε όλους!<br /><br />Τι όμορφη μέρα σήμερα! και σήμερα!!!<br /><br /><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/co6WMzDOh1o" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5561425779436042612-4433439076897167487?l=ninase-room.blogspot.com' alt='' /></div>ninahttp://www.blogger.com/profile/02332937367670866320noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5561425779436042612.post-17869204176983596202011-12-26T15:03:00.004+02:002011-12-26T15:05:45.436+02:00Μικρή στάση στην εορταστική ατμόσφαιρα.<br />Πριν λίγο πληροφορήθηκα το θάνατο του ποιητή Αργύρη Χιόνη.<br /><br />Ας τον αποχαιρετισουμε με ένα ποίημα του. Ελαφρύ το χώμα...<br /><br />Ο Τζουτζές<br /> <br />«Κάνε με να κλάψω» είπε ο βασιλιάς<br />«κάνε με να κλάψω» είπε και γέλαγε.<br />«Χάθηκε η μάχη, κάνε με να κλάψω»,<br />χάθηκε ο διάδοχος» είπε και γέλαγε.<br />«Ο εχθρός μου νίκησε, κάνε με να κλάψω,<br />χάνεται η χώρα μου» είπε και γέλαγε.<br /><br />«Δύναμη στο κλάμα» είπε ο τζουτζές<br />«δεν έχω καμιά»» είπε και γέλαγε.<br />«Των δακρύων την τέχνη δεν μου τη διδάξανε,<br />δεν μου τη ζητήσανε» είπε και γέλαγε.<br />«Με διαταγή σου, έγινα χαρούμενος,<br />Ξέμαθα στον πόνο» είπε και γέλαγε.<br />«Τώρα, πώς θα κλάψω;» είπε ο τζουτζές.<br />«Τώρα, πώς θα κλάψω;» είπε ο βασιλιάς.<br />«Τώρα, πώς θα κλάψω;» είπε και γέλαγε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5561425779436042612-1786920417698359620?l=ninase-room.blogspot.com' alt='' /></div>ninahttp://www.blogger.com/profile/02332937367670866320noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5561425779436042612.post-887732997417195322011-12-25T23:34:00.008+02:002011-12-25T23:48:56.880+02:00<iframe width="560" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/8QSgNM9yNjo" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />Ναι! Ναί! Ξέρω! σας το έχω ανεβάσει και στο παρελθόν αλλά σκεφτόμουν άλλα τα οποία δεν θυμάμαι πια...ή σχεδόν...:)<br />Satelite... αλλά και Χριστουγεννιάτικο Saten Κατακόκκινο Light ;)<br /><br />Χρόνια Πολλά σε όλους!!!<br />σας τα αφήνω εδώ γιατί αυτές τις μέρες ...<br />ε αυτες τις μέρες...<br /><br />Χαρούμενα Χριστούγεννα εύχομαι να περάσατε...<br /><br />....<br /><br />περισσότερα σε επόμενη ανάρτηση!<br /><br />για να δούμε τι άλλο θα ήθελα να ανεβάσω<br />Χμ...<br />αυτό νομίζω ότι θα σου αρέσει ;)<br /><br /><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/uDkBzkA9L4s" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5561425779436042612-88773299741719532?l=ninase-room.blogspot.com' alt='' /></div>ninahttp://www.blogger.com/profile/02332937367670866320noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5561425779436042612.post-40790157934282196262011-12-14T01:03:00.005+02:002011-12-14T01:14:01.197+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-V0GHHP0Gt2U/TufavJb7vhI/AAAAAAAAAUU/VTPdHYNL6fU/s1600/p38360%255B1%255D.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 387px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-V0GHHP0Gt2U/TufavJb7vhI/AAAAAAAAAUU/VTPdHYNL6fU/s400/p38360%255B1%255D.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5685753558100327954" /></a><br /><br />Με είπες «Φως»<br />κι άνοιξα το παράθυρο να δω το πρόσωπό μου<br /><br />Με είπες «Σκοτάδι»<br />και διάλεξα μεσάνυχτα να σου μιλώ<br /><br />Ύστερα, φώναξες «Αυγή!»<br />για να ντυθώ πανσέληνος που φεύγει<br />να κρυφτεί πίσω απ’ μάτια σου<br /><br />για να με δεις<br />μέσα από την Αίτνα ν’ αναδύομαι<br />και να σου καίω τα χείλη...<br /><br /><iframe width="560" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/Sk6kT2zQ7QY" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5561425779436042612-4079015793428219626?l=ninase-room.blogspot.com' alt='' /></div>ninahttp://www.blogger.com/profile/02332937367670866320noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5561425779436042612.post-47898682022475570212011-12-13T12:22:00.002+02:002011-12-13T12:25:06.955+02:00<iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/7tzte36KHAM" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />από κορφή σε θάλασσα<br />τον πόνο μου θ' αφήσω...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5561425779436042612-4789868202247557021?l=ninase-room.blogspot.com' alt='' /></div>ninahttp://www.blogger.com/profile/02332937367670866320noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5561425779436042612.post-37358962711174014032011-12-12T18:03:00.006+02:002011-12-12T18:22:49.379+02:00<iframe width="560" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/Yo_fX1CgX2I" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />Μ' αρέσει αυτο το τραγούδι. Είναι ο ρυθμός του, είναι η λέξη του τίτλου, Release me, όμως όπως έλεγα και πριν λίγες μέρες την μεγαλύτερη ελευθερία την ένιωσα στην αγκαλιά της αγάπης, στην ιδιότυπη φυλακή της. Έτσι, μην τολμήσεις και Release me :))) αγάπη , γιατί μ' αρέσει πολύ που...<br /><br />anything that you say<br />I hear myself agree<br />and I don't recognise what I've turned into...<br /><br />που λεει και η Agnes<br /><br />Λίγο υπερβολικό αυτό για μένα βεβαίως, καθώς είναι γνωστό ότι αν με πιάσουν οι ανάποδες διαφωνώ σε όλα ακόμα και όταν ξέρω ότι λίγο αργότερα θα συμφωνήσω στα περισσότερα :)<br /><br />Καλή ακρόαση!<br />Να το ακούσετε το τραγουδάκι, φτιάχνει το κέφι!<br /><br />Καλή εβδομάδα σε όλους!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5561425779436042612-3735896271117401403?l=ninase-room.blogspot.com' alt='' /></div>ninahttp://www.blogger.com/profile/02332937367670866320noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5561425779436042612.post-76663961776705739042011-12-05T22:16:00.005+02:002011-12-05T22:25:11.413+02:00<iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/TYE-a0gGCnM" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />Τι θα μπορούσα να πω γι' αυτό το τραγούδι; <br />Τι θα μπορούσα να σου πω με αυτό το τραγούδι;<br />Τα μηνύματά μου πια τα παίρνει η σιωπή<br />Δικά της<br />Ίσως κάποτε μπορέσω να ξαναμιλήσω<br />Με τραγούδια και μάτια<br />Τα μάτια απόψε τραγουδάνε<br />τη σιωπή...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5561425779436042612-7666396177670573904?l=ninase-room.blogspot.com' alt='' /></div>ninahttp://www.blogger.com/profile/02332937367670866320noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5561425779436042612.post-69013033281986417432011-11-25T23:59:00.004+02:002011-11-26T00:02:49.064+02:00<iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/-KM6aR0hz6Q" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />Η ζωή μου αποκρυσταλλώνεται αργά μα σταθερά. <br />Η σημερινή ημέρα ήταν αποκαλυπτική.<br />Ναι, αυτό ήταν. <br /><br />Ήρθαν και κουδούνισαν όλες οι καμπάνες ακριβώς σε απόσταση αναπνοής από τα αυτιά μου. <br />Ένιωσα το αίμα μου να ζεσταίνεται, να βράζει, να θυμώνει, να χάνεται.<br />Η σημερινή ημέρα ήταν η επισφράγιση όσων πίστευα, όσων ήξερα, όσων προσπαθούσα να αντιμετωπίσω.<br /><br />Πίνω και τα βλέπω όλα ξεκάθαρα. <br />Έπρεπε να έρθουν οι καμπάνες μπροστά μου για να με ξυπνήσουν, διαφορετικά κινδύνευα να πέσω ξανά σε λήθαργο.<br /><br />Έχω όλα τα φιλιά του κόσμου φυλαγμένα από χρόνια και στάλα-στάλα τα δίνω στην αγάπη μου. <br />Απολαμβάνει τη σταλιά και δεν παραπονιέται. <br />Εγώ όμως παραπονιέμαι στον εαυτό μου για μένα. <br />Γιατί να είμαι τόσο άδικη με την Αγάπη;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5561425779436042612-6901303328198641743?l=ninase-room.blogspot.com' alt='' /></div>ninahttp://www.blogger.com/profile/02332937367670866320noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5561425779436042612.post-30525970534570160752011-11-24T00:28:00.003+02:002011-11-24T00:31:30.909+02:00<iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/APW_QwzGg2o" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />Απόψε κάναμε παρέα. Εσύ εκεί κι εγώ εδώ. Πόσα χρόνια έχω να το ακούσω αυτό; Να το διαβάσω; Σαν να γράφτηκε σε μια άλλη εποχή και ήταν όντως άλλη εποχή, η εποχή που γεννιόταν η δυστυχία. Πόσο έχω αλλάξει εγώ, το εγώ, και εσύ είσαι κάποιος άλλος, όμως κάναμε παρέα.<br />Είμαι ήσυχη απόψε, έβγαλα τη μνήμη και την ακούμπησα στα χέρια σου, την ζωγράφισα μπροστά στα μάτια σου και ήταν υγρή σαν σύννεφο λίγο πριν βρέξει.<br />Έμεινα μόνη απόψε, μόνη και μαζί σου και ήταν όλα, ήτανε όλα μακριά και κοντά μου. Hσουν εσύ, ήσουν εγώ, ήμουν οι δυο μας.<br /><br />Καληνύχτα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5561425779436042612-3052597053457016075?l=ninase-room.blogspot.com' alt='' /></div>ninahttp://www.blogger.com/profile/02332937367670866320noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5561425779436042612.post-29395628042218333282011-11-19T23:12:00.006+02:002011-11-19T23:24:19.460+02:00[ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΜΕ ΠΗΡΕ ΜΟΝΑΧΗ...]<br /><br />Στὸ δρόμο ποὺ μὲ πῆρε μοναχὴ<br />δὲν ξέρω πῶς, ἀλήθεια,<br />βρῆκα μία νέα μέσα μου ψυχὴ<br />κι᾿ ὄνειρα βρῆκα πλήθια.<br /><br />Μέσ᾿ στὸ μισὸ τὸ φῶς, ἦταν γλυκὸ<br />νέο φύτρο τὴν ἐλπίδα<br />νὰ τὴ θωρῶ σὰ μάγο μυστικὸ<br />καὶ σὰ ζωοδότρα ἀχτίδα.<br /><br />Ἦταν γλυκὸ πῶς ἄνθιζε ἡ καρδιὰ<br />μέσα στὸ νέο κορμί μου.<br />Ἀνοίγανε τὰ μάτια στὰ κλαδιά,<br />τραγούδαγεν ἡ ὁρμή μου.<br /><br />Ὁ νοῦς μου ὁραματίζοταν. Τρελλὰ<br />φτερὰ τὰ δυό μου χέρια<br />καὶ νὰ ἡ Ἀγάπη μούγνεψε δειλά,<br />μοὔστειλε περιστέρια.<br /><br />Καὶ νὰ ἡ Ἀγάπη μ᾿ ἕνα ἀστραφτερὸ<br />δρεπάνι μὲ σιμώνει<br />κι ἀφοῦ μου θέρισε ὅ,τι δροσερὸ<br />μ᾿ ἄφησε πάλι μόνη.<br /><br />Ετσι έλεγε η Πολυδούρη, πάλι την άφησε μόνη, και είναι φρικτές οι φορές που η ανασφάλεια με ζώνει και με τρομο αναρωτιέμαι πότε θα μείνω πάλι μόνη ή αν είμαι αλλά δεν το ξέρω...<br /><br />Μ' αρέσει η ανάλαφρη διάθεση ίσως γιατί τότε προσπαθώ τόσο σκληρά να ξεφύγω από έναν εαυτό που παλεύει όσα έζησε και όσα επιθυμεί να ζήσει.<br /><br />Καληνύχτα!<br /><br /><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/bCAOp6vbu2I" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5561425779436042612-2939562804221833328?l=ninase-room.blogspot.com' alt='' /></div>ninahttp://www.blogger.com/profile/02332937367670866320noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5561425779436042612.post-5224039707009992452011-11-19T21:24:00.005+02:002011-11-19T21:35:15.713+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-mUnPfdQLG4k/TsgCt_TSCgI/AAAAAAAAAUI/yRwGR5gX-4A/s1600/Love-Abstract-Art%255B1%255D.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-mUnPfdQLG4k/TsgCt_TSCgI/AAAAAAAAAUI/yRwGR5gX-4A/s400/Love-Abstract-Art%255B1%255D.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5676790319410186754" /></a><br /><br />Και που λέτε, πάω ήσυχη και αμέριμνη στο χαφιέ του site να δω μήπως τον καταφέρω και μου δώσει κανά στοιχείο για το ποιος ή από πού περνάει κανείς από τα μέρη μου καμιά βόλτα και λεει ή δεν λεει μια καλησπέρα. Δεν βαριέστε, δεν θα τα χαλάσουμε, εδώ εγώ τις τελευταίες μέρες δεν έμπαινα στο μπλογκ μου. Και πού νομίζετε να πηγαίνει αυτό το ρημάδι το μάτι μου; Α…θα σας πω, γιατί αν δεν ήταν να σας πω δεν θα ξεκινούσα και καθόλου τη συζήτηση. Συζήτηση; τέλος πάντων, συνεχίζω. <br /><br />Εκεί κάτω κάτω στο πούθεν έρχεσθε μου γράφει Λέξεις κλειδιά! <br />Μπα! Βάζουν και τέτοια και έρχονται στο δωματιάκι μου; <br />Να σας χαρώ! Για να δούμε ποια κλειδιά μου ξεκλειδώνουν την καμαρούλα μου και έρχεστε εδώ και βλέπετε και διαβάζετε πράγματα και θάματα; <br />Oh, my God! Τι είδαν τα ματάκια μου! Μα όλα σε εμένα θα συμβούν; Δεν μπορεί να μείνει και κάτι για άλλους;<br /><br />Είδατε εδώ ποτέ να γράφω τίποτα απρεπές, είδατε κάτι το ιδιαιτέρως προκλητικό; είδατε τίποτα τέτοιο; γενικώς και αορίστως αλλά και ορισμένως, είδατε τίποτα; <br />Χώρια που τα έχω κρύψει σχεδόν όλα, αυτό που το πάτε; <br />όμως αυτά που αναρτούσα ήταν κάτι τραγουδάκια, κάτι πορτραιτάκια αθώα, κανα λουλουδάκι κανα ζωάκι, απλά ωραία πραγματάκια, σχεδόν παιδικό site το έχω, και για δωδεκάχρονα κατάλληλο, η χαρά του παιδιού, το λούνα παρκ στη γειτονιά σας!<br /><br />Πως μου μολύνεις εσύ κύριε ή κυρία (γιατί όχι; εδώ που τα λέμε μάλλον κυρία, για ποιότητα πάντως δεν θα το κουράσω) το site? <br />Από πού κι ως πού η αναζήτησή σου σε έβγαλε στο σπιτάκι μου; <br />Καθαρό είναι το σπιτάκι μου, ούτε βρωμόλογα λέω, ούτε περίεργα πράγματα κάνω, και για μοναστήρι κάνει! (αυτό το τελευταίο ας μην το επεκτείνουμε σαν θέμα καλύτερα, δεν ξέρουμε που θα μας βγάλει… ας το σκεφτούμε συντηρητικά παρακαλώ)<br /><br />Ακούς εκεί; Ορθωμένος αντρισμός… λέει…φτου φτου φτου… που είναι η σφουγγαρίιιιστρα; Με μολύυυνατε…φτου φτου φτου…σαν δεν ντρέεεεπεστε…να μην τολμήσω να γράψω ότι έβλεπα τον έρωτά μου ορθωμένο με σώμα γιγάντιο ίδιο κύμα του Ειρηνικού αμέσως να πλακώσετε εδώ με τα όργιά σας! Φτου φτου φτού… και τώρα που το σκέφτομαιιιιι…με κολάζετε και από πάνω….ααααχχχχχχχχχχχχ!!!!<br /><br />:))))<br /><br /><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/aexgu3fcOrA" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />Α, ναι, ξέχασα, σε περίπτωση που δεν σας το είπα ή δεν το είδατε…Νίνα is back !!! :)))) for good!!! <br /><br />:)))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5561425779436042612-522403970700999245?l=ninase-room.blogspot.com' alt='' /></div>ninahttp://www.blogger.com/profile/02332937367670866320noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5561425779436042612.post-43900942207289682702011-11-01T19:00:00.004+02:002011-11-01T19:01:43.804+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-qNUvu-gnGwQ/TrAlIj2JMAI/AAAAAAAAAT8/bwuBL4cdkr0/s1600/kiss_day_03%255B1%255D.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 333px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-qNUvu-gnGwQ/TrAlIj2JMAI/AAAAAAAAAT8/bwuBL4cdkr0/s400/kiss_day_03%255B1%255D.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5670072759850971138" /></a><br /><br />Πώς να πάψω την κόκκινη φλέβα<br />στο λαιμό μου να πάλλει;<br /><br />Έρχονται τώρα τελευταία νωρίς τα χαράματα<br />και με παίρνουν μακριά σου<br /><br />Στον αόριστο προορισμό μου δεν ξέρω πως<br />ν’ αντισταθώ<br />Πώς να φτιάξω νύχτα<br />Πώς να τη ζήσω<br />μέσα απ’ την ανάγκη μου για σένα<br />Εσένα που λείπεις<br />τόσο μακριά<br />Πώς να φέρω το λογισμό σε δρόμο<br />Τέλειο<br />Σ’ ατελείς λεωφόρους μιας ζωής<br />που μοιράζει και μοιράζεται<br />σε ποτήρια που ποτέ δεν γεμίζουν<br /><br />Έχω ένα βότσαλο στα χέρια που πάντα<br />αγαπούσα και πάντα θα κρατώ<br />κι αναρωτιέμαι αν κι εσύ θα μας θελήσεις.<br /><br />Θες να μιλήσουμε για τρέλα;<br />Θες να μιλήσουμε για πάθος;<br />Θέλεις να μιλήσουμε γι’ αγάπη;<br />Όλη τη νύχτα <br />έκανα έρωτα <br />με τα φιλιά σου…<br /><br /><br /><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/9iiio4h60qU" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />L is for the way you look at me, O is for the only one I see<br /><br />V is very, very extraordinary, E is even more than anyone that you adore<br /><br />Can love, its all that I can give to you, love is more than just a game for two<br /><br />Two in love can make it, take my heart but please don't break it<br /><br />Love was made for me and you, musical Interlude<br /><br />Yeh, L is for the way you look, you're looking at me<br /><br />And O is for the only one I see, V is so very, very extra ordinary<br /><br />Now E is even more than any, any, anyone that you adore<br /><br />Can love, its all that I'm gonna give to you, oh love <br /><br />Is more than just a game for two, two in love can make it<br /><br />Take my heart but please don't you break it, cause love <br /><br />Was made for me and you, I'm telling you love <br /><br />Was made for me and you, don't you know that love<br /><br />Was made for me and you...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5561425779436042612-4390094220728968270?l=ninase-room.blogspot.com' alt='' /></div>ninahttp://www.blogger.com/profile/02332937367670866320noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5561425779436042612.post-48042488655240144252011-10-30T22:45:00.002+02:002011-10-30T22:47:44.200+02:00<iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/oiFTXckh0zU" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />Μια φορά κι έναν καιρό ήταν κορίτσι νεαρό… <br /><br />…καθόταν στην ακροθαλασσιά και δημιουργούσε με τα βότσαλα, την άμμο και το αλμυρό νεράκι πηγαδάκια και βουναλάκια μερικές φορές και μικρά κάστρα. <br />Καμιά φορά ερχότανε κάποιο νεαρό κύμα και της χάιδευε τα πόδια, της γαργαλούσε τις πατούσες κι εκείνη μαζεύονταν και γελούσε και ύστερα άρχιζε να τρέχει στα ρηχά χαρούμενη και ξέγνοιαστη. <br /><br />Μια μέρα…εκεί που έπαιζε με τα γήινα παιχνίδια της άκουσε τον ήχο από ένα κύμα, ένα κύμα μεγάλο και δυνατό να εμφανίζεται πίσω από τα βράχια που βρίσκονταν καταμεσής του κόλπου που βρισκότανε. Εκείνη, αντί να φοβηθεί σηκώθηκε και το κοιτούσε σαν να είχε κι εκείνο μάτια να τη δει και το περίμενε να έρθει, το περίμενε με λαχτάρα και έκσταση και θαυμασμό, όμως σε μια στιγμή που εκείνη έκλεισε τα μάτια απ’ τη χαρά της που θα την πλησίαζε, εκείνο εξαφανίστηκε…<br /><br />Όταν ξανάνοιξε τα μάτια αντί να βρεθεί στην αγκαλιά του βρέθηκε μόνη σε μια έρημη παραλία που το μόνο που είχε αλλάξει ήταν να έχουν χαθεί και τα ανάγλυφα αμμώδη παιχνίδια της.<br /><br />Τότε σύρθηκε ως τα δέντρα στην άκρη της παραλίας έκλεισε τα μάτια και αφέθηκε να βυθιστεί σε ύπνο μακρύ. Και κοιμόταν…..κοιμόταν……κοιμόταν…..ώσπου ο ήχος…εκείνος ο αγαπημένος ήχος που είχε αποτυπωθεί η χροιά του στ’ αυτιά της την ξύπνησε. <br /><br />Άνοιξε τα μάτια….κοίταξε στα βαθιά…και το Κύμα της! το αγαπημένο της Κύμα ήταν εκεί….αυτή τη φορά στεκόταν ακίνητο πελώριο ορθωμένο πάνω από τα βράχια και ω του θαύματος…είχε μάτια και την κοιτούσε κατευθείαν στα δικά της. <br /><br />Πού ήταν τόσο καιρό; Μήπως ήταν εκεί αλλά εκείνη δεν το έβλεπε; και πώς να το δει; αφού κοιμόταν.<br /><br />Ήταν η ώρα που έσμιγε η ματιά με τη ματιά, φύσαγε πνοή στην πνοή…….άραγε….ήταν γραφτό να συναντηθούν…;<br /><br /><br /><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/n08JRxVLKLE" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-KnVg1vZmoqM/Tq200SWquzI/AAAAAAAAATw/8jDgPoorDc8/s1600/female-pencil-portraits-17%255B1%255D.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 279px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-KnVg1vZmoqM/Tq200SWquzI/AAAAAAAAATw/8jDgPoorDc8/s400/female-pencil-portraits-17%255B1%255D.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5669386316302433074" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5561425779436042612-4804248865524014425?l=ninase-room.blogspot.com' alt='' /></div>ninahttp://www.blogger.com/profile/02332937367670866320noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5561425779436042612.post-79861554846481623092010-06-05T11:05:00.010+03:002011-08-13T09:05:56.151+03:00Από την πρώτη στιγμή εδώ και αρκετά χρόνια που διάβασα την συνθήκη, γυναικεία και αντρική ποίηση, δεν μπορούσα να καταλάβω τι εννοούσε ο ποιητής που πραγματευόταν το θέμα δίνοντάς του κάποια χαρακτηριστικά, που δεν θυμάμαι, αρα δεν με κάλυψαν. <br />Κατά καιρούς διαβάζω σαν κομπλιμέντο σε νεαρές ποιητριες ότι η ποίηση τους ξεφεύγει από την γυναικεία υφή. Κομπλιμέντο; Αν λέγανε σε μια γυναίκα: μοιάζεις με άντρα, είναι αυτό κομπλιμέντο; Κάποτε σε μια συναυλία ανέβηκε ένα νεαρό σχήμα στη σκηνή και λίγο πριν ξεκινήσουν κοιτώντας ένα από τα άτομα απορούσα αν ήταν γυναίκα ή άντρας. Άρχισα να ψάχνω με τα μάτια μου για γυναικεία χαρακτηριστικά τα οποία ήρθαν μόλις άρχισε να τραγουδάει. <br />Τελικά, όταν ένα τέτοιο κομπλιμέντο του κερατά έρχεται, τείνω να εννοήσω ότι σου λένε απλά και καθαρά ότι απλώς δεν γράφεις βλακείες, τίποτα περισσότερο, που σημαίνει, ότι αυτό που γράφεις απλά δεν είναι βλακεία, αλλά φυσικά δεν σημαίνει ότι είναι και λογοτεχνικό. <br />Κοιτάζοντας ξανά μια παλιά εγγραφή κάποιας νέας κοπέλας βλέπω αυτόν τον αμφίσημο σχολιασμό και σου λεω καλή μου, από εδώ, γυναικεία γράφεις αλλά όχι παιδαριώδη, και αυτό είναι το σημαντικό. <br />Έχω δει και αντρικές παιδαριώδη γραφές, όχι και λίγες. <br /> <br />Πόσο μακριά από τη λογοτεχνία βρισκόμαστε όλοι;... So...so far...away... <br /> <br /> <br /> <br /> <br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ZhdK3dPw8c4&hl=el_GR&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ZhdK3dPw8c4&hl=el_GR&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object> <br /> <br /> <br /> <br />Καλημέρα, βροχερή σαν φθινοπωριάτικη. <br />Σιγά που θα με άφηνε να παω στη θάλασσα…, είναι ικανός να χιονίσει καλοκαιριάτικα…:) <br /> <br />Καλό Σ/Κ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5561425779436042612-7986155484648162309?l=ninase-room.blogspot.com' alt='' /></div>ninahttp://www.blogger.com/profile/02332937367670866320noreply@blogger.com14